HIJ 2

Vandaag de 2e blog van ‘Monique’. Als je Monique nog niet kent, dan is het goed om eerst de intro te lezen en haar 1e blog. Ook al valt het haar zwaar om te bloggen over dit aangrijpende onderwerp, durft ze het aan om de sluier van de geheimhouding, het zwijgen, de schaamte en de ontkenning die om incest heen hangen, stukje bij beetje te verwijderen. Zij schrijft in iedere blog over haar ervaring met incest en hoe ingrijpend dat was voor haar leven en voor de ontwikkeling van haar identiteit en persoonlijkheid. Laten we alsjeblieft met z’n allen dit onderwerp nooit vermijden of proberen te verhullen, want de vele kinderen die hier slachtoffer van zijn of zijn geweest, verdienen een stem en een platform. Incest bestaat en dat is een feit.

Onderstaande tekst kan als schokkend worden ervaren.

Het is weer zover, ik lig weer (voor de 10e keer ofzo) in het grote bed met dat weeë gevoel wat maar niet weg trekken wil. Ik weet al wat er gaat komen en probeer op mijn buik te blijven liggen. Zo kan hij er niet zo makkelijk bij, al weet ik ook dat het eigenlijk geen nut heeft. ‘Laten we dit keer een spelletje spelen’  zegt hij, ‘draai je eens om’. Natuurlijk doe ik braaf wat hij zegt. Ik ben graag een lieve dochter.

Ik vind spelletjes heel erg leuk, maar het bekende stemmetje in mij zegt me dat ik dit spelletje niet wil winnen. ‘Ssst’ zeg ik in mijn hoofd tegen dat stemmetje. Ik wil het niet horen! Het heeft niet gelijk en al heeft dat stemmetje wel gelijk dan nog… Ik  kan er niet naar luisteren. Ik draai me om en hij pakt mijn hand en brengt het naar zijn plasser. Ik schrik me rot, het is hard en groot, ik wil mijn hand meteen terug trekken, hij legt echter zijn hand op die van mij en zegt; ‘zo moet je het doen’ . Ik beweeg mijn hand op en neer onder die van hem en luister naar zijn aanwijzingen.

rutherford_beach_3102

Ik heb geen idee wat ik aan het doen ben, weet wel dat ook dit deel van ons geheim helemaal niet leuk is! Ik word er misselijk van en toch wil ik graag het goed doen, hem tevreden stellen. ‘Nee sneller’ zegt hij en ik doe daadwerkelijk mijn best. Ik krijg kramp in mijn arm en hand en het voelt alsof ik al heel lang bezig ben. Ineens voel ik iets warms op mijn hand, terwijl hij kreunt. Ik moet er bijna van overgeven, maar weet het al kokhalzend te onderdrukken. ‘Hier heb je een doekje, veeg het maar af’ zegt hij ‘ oh en ssst mondje dicht hè, niemand mag dit weten’ . Ik denk er niet aan om hier wat van te zeggen, straks gaan papa en mama scheiden, zoals hij laatst al zei tegen mij, toen ik niet de slaapkamer in wilde.

Ik vlieg de kamer uit hup mijn eigen kamer in om lang na te denken. Doen we dit omdat hij mij zo lief vindt? Of heb ik dit verdiend…ben ik zo slecht dat dit mijn straf is? Doen alle papa’s en kinderen dit?  Dat zal wel niet, want anders is het niet een geheim… Wat was dat kleffe spul? Is dat goed of slecht? Kan ik het aan iemand vragen? Nee dat gaat niet…Gedachten tollen in het rond, rond en rond. Ik kom tot één conclusie… ik ben vast knettergek en vals spelen is niet mogelijk in dit rotspel.

Wil je met ons napraten over dit onderwerp? Dat kan altijd via contact@icelandjoey.com. Je kunt je mail richten aan Alinde. Alinde is maatschappelijk werker met een ruime werkervaring op o.a. het gebied van huiselijk en seksueel geweld.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s