MAATSCHAPPELIJK WERK: HET VERHAAL VAN MANON & SAAR (over PIJN IN JE RELATIE, 4/5)

Pijn in je relatie: Het verhaal van Manon en Saar    

In luttele seconden wist ze ineens dat ze haar relatie op het spel had gezet. Eigenlijk was dat hele proces twee jaar geleden al in gang gezet. Maar, zoals het gaat in films, zo gaat het nooit in het echte leven. Waar in een film binnen een tijdsbestek van pak hem beet 2 uur alles uit de doeken wordt gedaan en dingen overduidelijk zijn in (meestal) chronologische volgorde, is dat met een relatie alles behalve het geval. Goede en minder goede perioden wisselen elkaar af en doordat er zoveel dingen in de achtergrond, maar ook op de voorgrond meespelen, zie je soms door de bomen het bos niet meer.

Manon was vanaf het begin van haar relatie met Saar jaloers.  In het begin konden ze hier samen hartelijk om lachen (“Ik ben gewoon zo gek op je; ik wil je gewoon met niemand anders delen!”), maar naarmate de maanden verstreken, begonnen de donkere wolken boven hun relatie zich samen te pakken, waarbij Manon eigenlijk steeds verder over de schreef ging.  Saar wist niet goed wat ze ermee aan moest, want een jaloerse partner is toch eigenlijk best een compliment…? In het begin lachte ze situaties dan ook weg. Zoals de keren dat ze van het toilet terugkwam en Manon naarstig door Saar’s telefoon aan het scrollen was. Of die keren dat ze zweeg, ook al wist ze dat Manon haar handtas binnenstebuiten had gekeerd om de inhoud te controleren. Maargoed, Saar begon pas veel later in de rats te zitten over Manon’s jaloerse gedrag.

Waarom ze zo over haar grens liet gaan, was ze zich in eerste instantie helemaal niet van bewust. Want, thuis had ze van haar ouders nooit zoveel aandacht gekregen. Eigenlijk helemaal niet. Haar moeder was chronisch ziek en was eigenlijk altijd het middelpunt van de aandacht in het gezin. Haar vader was eigenlijk altijd met de zorg voor haar moeder bezig en haar veel oudere broer was snel het huis uit. Omdat haar moeder aan de ene kant de zorg echt nodig had, maar aan de andere kant ook haast wel een “slaatje” leek te slaan uit de situatie, probeerde Saar zich zo onopvallend mogelijk te gedragen. Het zijn van een lieve dochter ging haar makkelijk af met dat zachte karakter. Dat haar af en toe de huid vol gescholden werd, terwijl ze zo haar best deed om alles goed te doen, liet ze maar over zich heenkomen. Hoewel ze soms ook echt kon exploderen van woede, als ze het lang genoeg had opgekropt.

Dat ze lesbisch is, heeft ze nooit durven vertellen thuis. De ziekte haar moeder was namelijk het allerbelangrijkste in het gezin. Daarnaast wilde ze het haar ouders niet aandoen: ze had hun reacties wel gehoord over het legaliseren van het homohuwelijk. Die waren niet van de lucht.

De middelbare school verliep redelijk rustig, hoewel Saar altijd wel een beetje faalangst had. Dat was soms zo sterk, dat ze zich ziek meldde als ze wist dat er een moeilijke, tussentijdse toets aankwam. Die faalangst had ze tijdens haar vervolgopleiding SPH (Sociaal Pedagogische Hulpverlening) redelijk onder controle. Wat ze wel moeilijk vond, was dat ze niet echt wist wie ze zelf was. Bij de een was ze weer zo en bij de ander weer zo. Ze bedoelde het niet slecht, maar was eigenlijk altijd onbewust aan het scannen bij de ander om te kijken hoe ze zich het best kon gedragen.

Manon heeft een andere achtergrond: opgegroeid bij pleegouders met een gezin van 4 kinderen van wie 2 pleegkinderen, was het voor haar maar moeilijk om een eigen plaats binnen het gezin te veroveren. Dat had niets met haar lieve pleegouders te maken, maar meer met haarzelf. Haar biologische moeder was verslaafd aan de harddrugs en was er nooit voor haar. Drugs en mannen waren het belangrijkst. Het maakte Manon onzeker, jaloers en machteloos. Och, wat heeft ze als kleintje stampij gemaakt. Op van verdriet na een woede-uitbarsting, viel ze soms in slaap op de koude vloer. Maar haar moeder beantwoordde haar gedrag alleen met schreeuwen en nooit met liefde. Geen knuffel, niks. Meestal klappen en verbaal geweld. Ze herinnert zich de keren dat haar moeder wegging en uren wegbleef. Ze wist niet waar ze was, maar was iedere keer bang dat ze misschien wel nooit meer terug zou komen.

holding-hands

Toen ze eenmaal uit huis werd geplaatst als 8-jarig meisje kwam ze weliswaar bij warme pleegouders terecht, maar dat gevoel van angst en jaloezie wist ze nooit helemaal kwijt te raken. Tot op de dag van vandaag snapt ze nog niet hoe het zo lang  heeft kunnen duren, voordat ze uit huis werd geplaatst.

Toen ze Saar tegenkwam, was ze op slag verliefd. Toen ze een relatie met elkaar kregen, werd haar verliefdheid afgewisseld met periodes angst. Alsof ze een duiveltje in haar hoofd had, die tegen haar zei al Saar’s gangen te controleren. Het leek wel alsof ze er geen controle over had. Op de momenten dat de angst opstak, werd ze onrustig. Haar hart ging sneller kloppen en dat stopte pas als ze zichzelf ervan overtuigd had dat er inderdaad niets aan de hand was. Met alle gevolgen van dien.

Saar en Manon zijn bij vlagen gelukkig, maar langzaamaan sijpelen gevoelens van angst en boosheid over en weer de relatie in. De conflicten verlopen als fases; eigenlijk net als de spiraal van geweld in relaties:

– leven op de befaamde de roze wolk, het romantisch ideaal
– barsten in het ideaal, het blijkt na verloop van tijd toch minder rooskleurig
– Saar (of bij een heteroseksuele relatie is dat vaak de vrouw) kaart bepaalde zaken in hun relatie aan die voor haar gevoel niet goed lopen;
– Manon voelt het als een aanval, voelt zich machteloos (is bang dat ze Saar kwijtraakt), waardoor er ruzie ontstaat
– Saar voelt zich schuldig en maakt het goed omwille van de rust en lieve vrede
– De roze wolk is weer even terug, het is weer rustig
– Saar raakt na verloop van tijd gefrustreerd, omdat de problemen nog altijd niet zijn opgelost, en kaart het opnieuw aan bij Manon.
– Er ontstaat opnieuw conflict; Manon heeft namelijk last van verlatingsangst en ziet het bespreken van de problemen door Saar als een grote bedreiging voor het verlies van de relatie, etc, etc, etc…

Het is een spiraal naar beneden.

De spiraal van geweld heeft in totaal 13 stappen, waar ik in een ander artikel op terugkom. Wist je trouwens dat de eerste 7 stappen in iedere relatie voorkomen..?

Manon en Saar hebben beiden een positieve intentie om er echt wat van te maken samen, ook al weten ze allebei niet goed waar te beginnen. Ze zijn allebei ook best bang wat er allemaal vanuit hun verleden naar boven zal komen, want soms vangen ze weleens wat op van mensen. “Ja, die ervaringen laten diepe sporen na hoor!”, roept een vriendin tijdens de koffie, zonder er verder bij stil te staan wat ze precies bedoelt. Dat zijn schadelijke opmerkingen, als je ze niet goed kunt onderbouwen. Want, wat jij namelijk ook meemaakt in jouw leven, jij kunt dat te boven komen, altijd.

Nu Manon Saar’s laptop kapot heeft gegooid tegen de muur, voelt ze instinctief aan dat ze veel te ver is gegaan. Ze had zichzelf niet onder controle en barst in huilen uit als er niemand is. Ze voelt zich zo alleen en wilde helemaal niets kapotmaken. Ze weet diep van binnen echt wel dat het met een diepgewortelde angst te maken heeft om anderen te verliezen. Heel soms durft ze dat even te voelen en het voelt als een grote bak paniek. Net als Saar; ook zij weet best waar ze bang voor is, maar vooral ook waar ze juist zo’n behoefte aan heeft!

Er is altijd een lichtpuntje, vergeet dat nooit. En jouw positieve intentie om er echt wat van te maken, is aanwezig. Er zijn altijd mogelijkheden; mogelijkheden die jou kunnen helpen het leven te leven dat je wenst.

Heb je behoefte om naar het wekelijkse maatschappelijk werk spreekuur te komen?
Schroom dan niet om een afspraak te maken via 06-53518321 of via info@spiritualbalance.nl.

Het spreekuur wordt gedaan door Alinde Baljon, een zeer ervaren maatschappelijk werker en gezinscoach.
 
Gesprekken op het spreekuur zijn kosteloos. Zo kun je laagdrempelig en vrijblijvend een keer met een hulpverlener spreken over jouw situatie.
Begeleidingsgesprekken (1x per 2 a 3 weken) kosten €30.- per 45 minuten.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s