Pijn in je relatie 3/5: het verhaal van Robert & Wendy

Het geldt zowel voor relatieproblemen met en zonder geweld: ook al lijkt jouw situatie niet op onderstaand, je kunt je zo machteloos voelen. Je zit er middenin en ziet op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer. Zeker als je al niet veel contacten hebt buiten je relatie om. Ook kan het zijn dat je steeds minder mensen ziet door de problemen in je relatie. 

Wendy stapte de spreekkamer binnen en ging stilletjes zitten. Na een huiselijk geweldmelding via de politie kwam ze terecht bij het maatschappelijk werk, dat haar n.a.v. de melding uitnodigde voor een gesprek. Wat moest ze bij het maatschappelijk werk vertellen? Wat zouden zij voor haar kunnen doen? Het gebeurde wel vaker dat haar ex-man zich zo gedroeg. Maar, nu ze van school te horen had gekregen dat het met haar meiden steeds minder goed ging – concentratieproblemen, lagere cijfers en opvallende uitspraken – besloot ze toch aangifte tegen hem te doen.

Zelf had ze ook wel last van allerlei klachten, hoewel ze daar in eerste instantie geen aandacht aan besteedde. Tijdens hun relatie had ze al behoorlijke lichamelijke klachten, maar ze weet die eigenlijk altijd aan de werkdruk op haar werk en haar drukke gezin. Ja, en de relatieproblemen. Hoewel ze er nog steeds niet van overtuigd was of dat echt relatieproblemen waren of niet. Hoorde dat niet gewoon bij een relatie?

Haar klachten varieerden en werden erger naarmate de tijd vorderde. Ze begon nerveuzer te worden, ging slechter slapen en na de eerste aangifte (toen ze al een tijdje uit elkaar waren) kwam ze in de Ziektewet terecht. De Ziektewet deed haar goed, vertelde ze, “omdat ze blij was dat ze overdag nauwelijks de deur uit hoefde en voor haar gevoel veilig thuis kon zijn.” Het veroorzaakte wel dat ze steeds minder graag naar buiten ging; eigenlijk alleen nog voor de hoognodige boodschappen en om de meiden uit school te halen. Naar de korfbal ging ze al niet meer mee, omdat haar ex-man daar ook was. Schuldig voelde ze zich t.o.v. van haar dochters, want die probeerden allerlei oplossingen te bedenken, zodat ze toch zou komen kijken.

Wendy deed dus voor de eerste keer aangifte van bedreiging door haar ex-man Robert, toen ze van school hoorde over haar dochters. Ze twijfelde tot op het moment dat ze op het politiebureau was voor het proces verbaal. Want, ze wist: dit zal niet zonder slag of stoot verlopen. In de informatie van de huiselijk geweldmelding stonden meerdere incidenten vermeld die aan de deur hadden plaatsgevonden. Robert kwam – zoals de bezoekregeling dat voorschreef – de kinderen iedere vrijdagmiddag halen, zodat ze het weekend bij hun vader konden zijn. De eerste weken van de bezoekregeling kwam hij ze niet ophalen, maar toen Wendy na enkele weken naar haar advocaat stapte met deze informatie, veranderde dat. De eerste keer dat hij ze op kwam halen, stond hij luid toeterend voor de deur. De meisjes moesten hun jas nog aandoen, waardoor hij even moest wachten tot de voordeur openging. Toen hem dat te lang duurde, stormde hij gefrustreerd uit de auto, zo op de voordeur af. Wendy zag hem vanuit de doorzichtige ruit van de voordeur aankomen en schrok van zijn agressieve lichaamstaal.

beach-couple

Wendy deed de deur open en Robert duwde de voordeur hard naar binnen. Robert scheldend in de deuropening en hun dochters alledrie in tranen. Wendy probeerde rustig te blijven voor haar meiden en probeerde ze te troosten door positief te blijven. “Ga maar snel bij papa in de auto zitten. Het is al goed.”

Zodra Robert de meiden in de auto had gezet, liep hij terug naar de voordeur waar Wendy stond te wachten om haar dochters uit te zwaaien. Met zijn gezicht dicht bij die van haar en een dreigende blik, siste hij naar haar: “Ik pak jou nog wel. Let op mijn woorden. En dan zijn de meiden voorgoed bij mij.”

Omdat Wendy de kinderen op zondagavond niet kon ophalen in verband met haar werk, was het haar vader die deze taak regelmatig op zich nam toen ze nog niet in de Ziektewet zat. Naarmate de weken vorderden, was het de ene keer rustiger dan de andere keer met ophalen bij Wendy thuis. Als zijn nieuwe vriendin erbij was, was hij poeslief. Maar, wat een schok iedere keer als ze vanuit de woonkamer zag dat hij alleen kwam.

In die periode werd ze soms ineens overvallen door een gevoel van paniek, omdat ze wist dat hij ergens in zijn verleden een keer was opgepakt voor verboden wapenbezit. Verstandelijk probeerde ze zich te bedenken dat dat jaren geleden was, maar, diep van binnen voelde ze wel aan dat hij onberekenbaar kon zijn. In hun relatie had Robert vaak een ingehouden woede over zich heen in een woordenwisseling, waarbij hij dan ineens kon exploderen.
Daar kwam bij dat hij een fors alimentatiebedrag moest betalen, wat werkte als een rode lap op een stier.

Wendy hoorde iedere week van haar dochters dat ze haar niet mochten bellen als ze bij papa zijn. Ook werden nieuwe kleding en favoriet speelgoed niet mee teruggegeven, waardoor Wendy steeds nieuwe spullen moest kopen. Ze durfde hem er niet op aan te spreken, omdat ze steeds banger werd.
Via haar oudste dochter hoorde ze dat “de nieuwe vriendin van papa vaak zei dat hun moeder een gemene trut is, omdat papa zoveel geld aan haar moet betalen” en hoorde ze dat papa ook erg veel ruzie maakte met z’n nieuwe vriendin. Dan werden er soms ook spullen kapot gegooid in huis.

c8eee4d2b4f3d0cec7072c18a6ac2f34_950x600_fit
Na de eerste aangifte, waarbij Robert van zijn bed werd gelicht door de politie, escaleerde het zoals Wendy al had verwacht. Na het verhoor, belde hij Wendy op. Ze nam de telefoon op, omdat ze zijn nummer niet herkende. Hij bedreigde haar en de meiden met de dood. “Ik geen geluk, jij ook niet. Je bent nergens veilig. Je weet wat ik kan. En dan gaan jullie allemaal.”

Wat moest ze doen? De politie bellen? En het dan nog verder laten escaleren? Maar haar meiden dan? Hoe moest het nu verder? Wendy was ten einde raad.

Wat vaak zo lastig is aan problemen in een relatie is dat je blik langzaam maar zeker vertroebelt. Dat gebeurde bij Wendy ook in de relatie en zelfs toen deze relatie voorbij was, duurde het nog lang voordat ze voor zichzelf ging staan en inzag dat het helemaal niet zo “normaal” was wat er gebeurde.

Dat geldt zowel voor relatieproblemen met en zonder geweld. Je situatie hoeft zeker niet hetzelfde te zijn als bovenstaand om je machteloos te voelen. Je zit er middenin en ziet op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer. Zeker als je al niet veel contacten hebt buiten je relatie om. Ook kan het zijn dat je steeds minder mensen ziet door de problemen in je relatie.

De periodes van (relatieve) rust tussen de ruzies of het geweld, maken het nog ingewikkelder. In die periodes voelen partners vaak sterk de hoop die ze hebben in een goede afloop: “Zie je wel! Het gaat wel goed tussen ons!” De meeste mensen willen ook niet dat de relatie stopt; ze willen juist dat het geweld of de ruzies stoppen en dat de problemen constructief worden opgelost.

Als het gaat om ruzies in een relatie, psychisch geweld of lichamelijk geweld, dan “rolt” het vaak bergafwaarts, maar dat wordt meestal niet direct zo ervaren, omdat partners “wennen” aan hoe de situatie is.

Er is altijd een weg naar een situatie die beter is voor jou!

Daarom starten we in het nieuwe jaar met het spreekuur “Pijn in je relatie”.

Het spreekuur start op dinsdag 3 januari van 9:00 – 12:30 uur en wordt gedaan door Alinde Baljon, maatschappelijk werker met een ruime hulpverleningservaring op verschillende gebieden, waaronder relatieproblemen, psychisch en lichamelijk geweld. Het spreekuur is kosteloos en alleen op afspraak.

Adres: Spiritual Balance, Boompjesstraat 27 in Strijen.

Vervolggesprekken kosten 30,- per 45 minuten (frequentie om de 2-3 weken). Gesprekken met een maatschappelijk werker worden veelal vergoed door de zorgverzekeraar. Het is daarom altijd goed om na te vragen bij je zorgverzekeraar of je voor een vergoeding van de gesprekken in aanmerking komt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s