PIJN IN JE RELATIE: het verhaal van Sarina (1/5)

De komende weken publiceren we op Iceland Joey een reeks artikelen over ‘pijn in je relatie’. Dit is artikel 1 van 5.

Door: Alinde

De deur van de slaapkamer slaat met een rotgang dicht. Door de druk valt een fotolijstje van een van de kinderen van het dressoir. Glas kapot. Als je goed luistert, hoor je haar hart bijna uit haar borst kloppen. Ze is zo hard geschrokken van de klap van de deur, dat ze niet eens kan huilen. Ze kan geen woord uitbrengen. Sarina staat verdoofd in de slaapkamer. Ze hoort het gestommel van haar man die de trap af dendert. “Stomme teef! Jij ook altijd met dat kutgejammer van je! Het wordt tijd dat ik eens een echt wijf ga zoeken!”, hoort ze hem schreeuwen onderaan de trap. Ze slikt en gaat zitten op het bed. Haar gedachten gaan alle kanten op. “Gelukkig zijn de kinderen er niet,” denkt ze. Als ze de buitendeur met een klap dicht hoort gaan, gaat ze naar beneden.

Haar werktas staat naast de eettafel. Ze gooit haar broodtrommel en appel erin en belt nog even met een collega. Sarina – 36 jaar – werkt al sinds haar 20e als verzorgende en neemt vandaag een klant over van haar collega die ziek is. Ze belt nog even voor alle ins en outs. Eigenlijk paste het niet in haar eigen drukke werkschema vandaag, maar ze heeft geen keus. Kop koffie en gaan. De vuilnisbak in de keuken ligt omver. Ze zet hem snel overeind, raapt het afval van de grond en doet het terug in de vuilnisbak. Er gaat een schok door haar maag. “Hoe houd je dit nog 30, 40 jaar vol?”, gonst het door haar hoofd. “Niet aan denken nu, je moet werken.”

In de garage pakt ze haar fiets en ze rijdt – zoals altijd – in een vliegende vaart naar de eerste client. De werkdagen gaan altijd snel; er is zo gigantisch veel te doen en zo weinig tijd. De ouderen bij wie ze komt, klampen zich vaak vast aan haar: dat ene gesprekje is zo fijn, dat ze maar moeilijk weg kan. Dat doet altijd zeer. Toch is ze er vandaag niet bij met haar hoofd. Ze denkt aan Thomas en dat ze hem van tijd tot tijd echt haat. Om wie hij geworden is, om wat hij soms doet. Ze haat zichzelf ook bij tijd en wijle. Want, ze heeft zichzelf meer en meer zien veranderen. Het andere moment heeft ze hoop: dan lachen ze samen om een grappige situatie en gaat er een golf van opluchting door haar heen. Dat zijn van die momenten dat ze zeker weet dat ze van hem houdt. Ze denkt dan na over wat hij allemaal heeft opgebouwd voor het gezin; het mooie huis, de kinderen die nooit iets tekort komen, etc. De andere momenten zou ze hem keihard in zijn gezicht willen slaan. Uit pure wanhoop.

Gisteravond begon het. Ineens liep het uit de hand. En eigenlijk leek het zo’n “rustige” avond. Geen gezeur met het naar bed brengen van de kinderen; alles was rustig. Aan de andere kant had Thomas wel een enorme zweem van irritatie om hem heen hangen. Sarina zag het al toen hij uit zijn werk kwam. Ze heeft door de jaren heen wel geleerd hoe ze hiermee om moet gaan: negeren. En de kinderen zoveel mogelijk uit zijn buurt houden; gelukkig hebben ze een spelcomputer boven.

Maar, omgekeerd negeert hij haar zeker niet: met zijn lichaamstaal en manier van spreken, laat hij duidelijk merken hoe de vlag hangt. Hij praat op een soort van neerbuigende manier tegen haar. Nou, eigenlijk vindt ze het zelf niet neerbuigend (vandaar “soort van neerbuigend”), maar een vriendin zei ooit eens tegen haar: “Meid, het is niet normaal hoor, dat hij zo tegen je praat.”
Sarina heeft ermee leren leven. Ze vindt ook eigenlijk wel dat hij soms gelijk heeft. En, ze begrijpt ook wel waarom hij haar vriendinnen niet zo mag. Ze praatten namelijk wel altijd negatief over hem – nou ja –  inmiddels komen ze niet meer over de vloer. Sarina vindt het jammer dat ze hen niet meer ziet, maar wist eigenlijk ook niet meer zeker of het nou echte vriendinnen waren of dat ze alleen maar wilden roddelen over Thomas. En dat maakte haar in de war. “Want, Thomas is echt geen slecht mens. Hij doet heel veel voor de kinderen en voor mij,” verdedigde ze zichzelf dan.

je-bent-nooit-alleen-blwh-klein
Er zijn bepaalde dingen die ze hen nooit heeft verteld. Ze weet ook niet of ze dit aan iemand zou moeten vertellen. Ze weet namelijk niet of het normaal is. Gisteravond gebeurde het weer. Net als vorige maand en daarvoor is het eigenlijk ook vele malen gebeurd. Het begon na de geboorte van hun 2e kindje. In haar ogen lijkt het niet vaak, maar soms flitsen er gebeurtenissen door haar hoofd, waarvan ze niet meer wist dat ze gebeurd waren. Eigenlijk heeft ze er nooit echt goed aandacht aan besteed, maar soms is er een zacht stemmetje in haar die zegt dat het niet normaal is. Zoals laatst, toen ze langsging bij de huisarts om een nieuw spiraaltje te laten zetten. Haar huisarts is een lieve, kundige vrouw gelukkig, maar ze zei wel: “Sarina, probeer je maar wat meer te ontspannen, want je voelt helemaal verkrampt.” “Oh, ja sorry, ik heb ook zo’n drukke week gehad.”

Diep van binnen weet ze echt wel beter. Maar, het doet zo’n pijn van binnen als ze daaraan denkt, dat ze het koste wat kost probeert te vermijden. Een keer had ze het bijna verteld aan haar beste vriendin, maar op het laatste moment zag ze er vanaf. Haar andere stemmetje zei: “Nee joh, het valt allemaal wel mee; anderen hebben dat ook.”

Terug naar gisteravond. Sarina wilde toenadering zoeken naar Thomas. Ze weet dat het soms lukt om zijn irritatie weg te nemen. Gewoon door lief te doen tegen hem of door tegen hem aan te kruipen op de bank. Ze voelt echt wel hoe verstijfd hij erbij zit, als ze tegen hem aan gaan zitten en het is ook niet echt fijn, maar ze vindt dat ze dit gewoon moet doen.
Het was een uur of 10 en de kinderen lagen op bed. De toenaderingspoging van Sarina – hoe subtiel ook – leidde tot een explosie bij Thomas: “Wat denk je wel joh?? Kom je tegen me aanzitten om me te treiteren ofzo? Wij hebben een maand geen seks gehad, jij wilt nooit, en nou kom je mij een beetje lekker zitten maken??” Sarina kruipt terug naar haar kant van de bank en staart stil voor zich uit. Ze schaamt zich. “Ja, het ligt ook aan mij. Ik heb eigenlijk nooit zin in seks,”denkt ze.

“Nou, nu heb je zeker geen antwoord meer hè? Je weet dat het waar is wat ik zeg. Anders ben je niet zo stil,” snauwt Thomas haar toe. “Het is normaal hè, dat we gewoon minstens 1 keer per week seks hebben. Een man heeft dat sowieso gewoon nodig. Maar, jij wilt mij gewoon treiteren. Als jij niet wilt, gebeurt het niet hè? Je laat me als vrouw echt keihard vallen, weet je dat?”

Sarina geeft geen antwoord. Ze kijkt RTL Late Night en ze gaat zwijgend naar boven als het programma is afgelopen. Als ze 10 minuten in bed naar het plafond heeft liggen staren, kruipt ze tegen hem aan en geeft ze hem wat hij wil. Het duurt kort, het doet pijn, maar ze doet het voor hem. “Hij heeft gelijk”, denkt ze, “Ik ben een vrouw van niks.” Ze valt bedroefd in slaap, maar is in zekere zin wel opgelucht dat zij het initiatief nam, want als Thomas dat doet…

zonsopgang-klein
Als ze ‘s-ochtends wakker wordt om 6.00 uur, voelt ze zich niet veel beter. Ze stapt snel onder de douche en voelt zichzelf ellendig. De jongste vraagt aan de keukentafel: “Mama, waarom kijk je zo verdrietig?” “Nee joh, mama is niet verdrietig.”
De oudste pakt om 7.00 uur de bus en de andere twee worden om 7:30 uur door oma opgehaald. Ze weet oma zo snel de deur uit te werken, dat ze geen vragen kan stellen. Oma ziet namelijk alles. Pfffff, die zijn de deur uit. Als ze terug naar boven loopt, staat Thomas in de slaapkamer, aangekleed en wel. Hij kijkt haar woest aan: “Zo, wat dacht je gisteravond? Ik zal hem toch maar even geven wat hij wil? Want, je lag er weer eens bij als een dooie plank. Denk je dat ik daarop zit te wachten?!” Sarina is met stomheid geslagen. “Ik wil gewoon een goede vrouw voor je zijn. Ik doe zo mijn best voor jou!”
“Oja, jij doet je best voor mij?! Nou geloof nou niet dat er 1 wijf is dat zich zo bizar gedraagt als jij. Altijd dat gejank en gezeik van ‘ik heb geen zin’. Ik ben er helemaal klaar mee.” Thomas loopt woest langs haar heen en stoot daarbij tegen haar arm. Per ongeluk? “Wacht nou!” zegt Sarina. Hij slaat de deur keihard dicht in haar gezicht.

Dit was het eerste verhaal van de 5 die ik met je zal delen op Iceland Joey. Dergelijke situaties kwam ik regelmatig tegen in de spreekkamer.

Ik wil deze verhalen graag met je delen, omdat ik me door alle cliëntsituaties op een dag realiseerde, dat ‘de ander en jezelf geweld aan doen’ in ontzettend veel verschijningsvormen bestaat. We praten in de samenleving over ‘huiselijk geweld’, maar daar zit 1 grote maar aan: we denken te vaak alleen aan zware zaken met fors lichamelijk geweld, blauwe plekken of bijvoorbeeld stalking.

Ik hoop dan ook, dat ik je meer en meer bewust kan maken van hoe subtiel “geweld” kan zijn en hoe je jezelf langzaam kunt verliezen. En ik wil je een plek bieden waar je kunt praten over je ervaringen en waar we samen kunnen kijken hoe je weer het heft in handen kunt nemen in je eigen leven.

Vaak hebben we zelf niet eens door dat we in een ongezonde situatie leven met de ander. Het leven is druk en gaat door, waardoor we er niet bij stil kunnen staan. We proberen de lieve vrede te bewaren of het plaatje richting de buitenwereld hoog te houden. We negeren onze lichamelijke klachten, moeheid, slaapproblemen, etc..

Een ander moeilijk punt is dat, als je al heel lang in een bepaalde relatie zit, je eigenlijk niet meer goed ziet wat eraan scheelt. Je bent inmiddels misschien gewend om jezelf weg te cijferen. Of misschien ben je eraan gewend geraakt om juist veel af te geven op de ander…

Als je jezelf herkent in bovenstaande of een vergelijkbare situatie, of in wat ik zojuist heb verteld over “de ander en jezelf geweld aandoen” binnen een relatie, schroom dan niet om in januari eens langs te komen op ons nieuwe spreekuur.

Vanaf januari 2017 start ik bij Spiritual Balance in Strijen met een maatschappelijk werk spreekuur voor mensen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld. Mocht je twijfelen of jouw verhaal hierin past, voel je dan zeker vrij om je aan te melden voor het spreekuur.
We kijken dan samen naar jouw situatie. Misschien gebeuren bepaalde dingen in jouw relatie wel heel subtiel, zoals ik hierboven beschreef bij “de ander en jezelf geweld aandoen”. Het kan lichamelijk zijn, psychisch, maar ook seksueel.

Het spreekuur (het 1e gesprek) is kosteloos. Houd de website en Facebook pagina van Spiritual Balance en Iceland Joey in de gaten voor alle details.

Mocht je twijfelen; ik wil je laten weten dat je in goede handen bent. Als maatschappelijk werker heb ik een ruime ervaring opgedaan met huiselijk geweld in vele verschijningsvormen. Ik heb begeleiding gegeven aan mensen in zowel zeer complexe/ gewelddadige zaken, als zaken waarbij het “geweld” veel subtieler aanwezig was.

Warme groet,

Alinde

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s