Dit overkomt mij niet. Of toch wel?

Door: Alinde

Paniek in de tent
Mijn eerste paniekaanval. Ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren. Het sloeg in als een bom en ik was op de meest onmogelijke plek op aarde. In de lucht. Het vliegtuig waar ik in zat, was nog geen 10 minuten onderweg naar Berlijn. Net opgestegen, had ik de oordopjes in mijn iPhone gestoken om muziek te gaan luisteren. BOEM. Uit het niets volgden de volgende gebeurtenissen zich op, alsof mijn lichaam zich klaarmaakte voor het vechten van een oorlog. Het was alsof iemand van het ene op het andere moment alle lucht uit mijn borstkas probeerde te drukken.

Ik hapte naar adem. Mijn hartslag schoot binnen enkele seconden omhoog en iedere seconde werd mijn adem oppervlakkiger en oppervlakkiger en lukte het me niet meer om diep in te ademen. Mijn hart bonkte mijn borstkas uit. Het zweet brak me uit en m’n benen gingen tintelen. Ik dacht: “Shit, shit, shit, ik ga flauwvallen, ik word niet goed, ik MOET hier weg.” Ik werd misselijk. Ik zat niet aan het gangpad. Oh nee….Paniek! Ik kreeg het benauwder en benauwder. Waarom was het zo warm in het vliegtuig? Ik vroeg aan mijn man of hij het ook zo warm had. “Nee hoor, het is helemaal niet warm.” Iedereen in het vliegtuig deed vredig zijn ding.

Hij zag niets aan mij? Nee, hij zag niets aan mij, hoorde ik later. Ik dacht: “Ik moet afleiding hebben.” Ik zette mijn muziek aan, maar dat maakte het nog erger. De muziek klonk anders, schel en het irriteerde me. Een ander liedje? Volgende nummer. Nee, het klinkt nog steeds hard en schel. Het volgende nummer idem. Ok, muziek uit. Nog 40 minuten vliegen….”Hoe houd ik dat vol??” dacht ik. “Mijn god, straks heb ik het aan mijn hart.”

Zal ik het aan de stewardess melden? Misschien zeggen dat ik een dokter nodig heb? Dit gaat helemaal fout. En bij iedere gedachte werd het erger en erger…

eindhoven-weigerde-tranavia-vliegtuig

Ik, de-sterke-vrouw-die-alles-altijd-makkelijk-kon-handelen (ahum..;)), wist niet meer wat ik moest doen. Totale paniek. Mezelf afleiden hielp niet. Eten dan maar? Met mijn misselijkheid? Ik had toevallig weleens van iemand met hyperventilatie gehoord dat eten een goede afleiding is: door het kauwen wordt je ademhaling weer normaal. Door mijn werk wist ik ergens in mijn achterhoofd heus wel dat dit met hyperventilatie te maken had. Toch maar proberen te eten dan, ook al was ik misselijk. Ik nam een hapje van een stuk ontbijtkoek. Wat een ramp. Het kauwen leek wel helemaal niet te lukken: mijn mond bleef droog en na het slikken, voelde het alsof het gekauwde eten in mijn keel bleef hangen. Slokje water,  hap naar adem. Zie je wel, het komt niet goed. Dit houd ik nooit vol.

Ik sloot m’n ogen. “Wat nu? Wat nu? Wat nu?,” galmde het door mijn hoofd. “Hoe kan ik dit onder controle krijgen??” De adrenaline gierde door mijn lichaam. “Buikademhaling. Ik moet een buikademhaling proberen.” Nou, ik kan je vertellen, al mijn pogingen tot het stoppen van deze paniekaanval waren tevergeefs. Ikzelf labelde het toen echt niet als een paniekaanval. Nee, hooguit een beetje hyperventilatie vanwege de spannende tijd waar mijn man en ik in zaten aangaande onze geplande emigratie naar Japan.

Toen ik de steward via de intercom hoorde zeggen dat de daling ingezet was, werd ik merkwaardig genoeg ineens wat rustiger. Ik dacht bij mezelf: “Oh, gelukkig, straks kan ik er uit. Nog heel even maar.” En toen ik de landingsbaan zag, trad er een gevoel van opluchting en ontspanning in. Stoer als ik toen nog was (haha, ja, stoer met een mooi opgepoetst egootje..), dacht ik: “Dit overkomt me nooit meer.” Toen we bij de bagageband stonden, kwam er een enorme moeheid over me heen. Ik wilde gaan liggen en slapen.

De ontspanning die ik voelde was enorm. Ja, wat een geruststelling voor mezelf. “Dit overkomt me nooit meer.” Little did I know.

Meer en meer paniek
Het luidde namelijk een periode in van meer en meer angstaanvallen op de raarste plaatsen. En, ik kan je vertellen: het was niet de situatie die me bang maakte, maar het was al snel mijn angst voor de paniekaanval die mij begon te nekken. Ik zat vaak in het vliegtuig in die tijd en geen enkele vlucht ging voorbij zonder een angstaanval. Als ik richting de gate liep, begon het al. “Ojee, ojee, ojee, ik voel me niet lekker. Dit gaat niet goedkomen. Moet ik wel instappen?” Ik kon het vliegen niet vermijden, want het was voor werk. En de paniekaanvallen waren niet exclusief meer voor het vliegen…

Oh nee… ik kreeg ze ook als ik bij iemand anders in de auto zat. En als ik in de bioscoop zat. En als ik bij de kassa stond van de Albert Heijn. En als ik uitging. En als ik in een restaurant zat en ik op een plek zat waar ik niet meteen weg kon. En, ik had allang vernomen van iemand anders dat het waarschijnlijk hier niet bij zou blijven: want hij had zelfs paniekaanvallen als hij rustig in bed lag of rustig op de bank zat…De negatieve gedachtenspiraal trok me verder naar beneden en ik probeerde koste wat kost de controle te behouden.

Wat stond me allemaal nog te wachten…? En zou ik hier ooit nog vanaf komen..?
Ik – die zo lang hulpverlener was geweest en eigenlijk zo goed wist hoe dit werkte – waarom had uitgerekend IK hier last van?? Hoe kon dat toch?? Ik was wanhopig. Ontzettend wanhopig.

Gelukkig kan ik je vandaag vertellen, dat ik er al een hele tijd vanaf ben! Ik heb geen paniekaanval meer gehad. Natuurlijk ben ik echt nog wel eens bang voor iets, of zenuwachtig. Dat hoort erbij. Zonder angst kun je overigens helemaal niet leven. Het waarschuwt je namelijk als er gevaar dreigt en is een beschermingssysteem van je lichaam. Daarnaast weet ik nu als geen ander dat ik veel zaken in mijn leven probeerde te controleren. Ik had m’n eigen pad al helemaal uitgestippeld. Niet wetende dat dat zo helemaal niet werkt. Tja…

ld4_3453-small-black-and-white
Misschien had je het niet door, maar mijn verhaal hierboven zit vol met feiten waarom ik paniekaanvallen had, ze steeds vaker kreeg en ze zelf erger maakte…Het is slechts een tipje van de sluier, dat wel. Het is ook niet belangrijk om dat allemaal uit de doeken te doen. Het is belangrijker dat jij weet dat – als je hieronder gebukt gaat – er een uitweg is! Ook jij – hoe erg je klachten misschien ook kunnen zijn – kan hier volledig van herstellen. Jij kunt naar een moment gaan, dat je bij jezelf zult denken: “Wauw, ik kan me nauwelijks meer voorstellen dat ik hier last van had!”

Nu zul je denken: “Die Alinde is wel slim. Ze zegt niks over hoe ze er vanaf is gekomen, want dan heeft ze weer potentiële deelnemers voor de groep.”
Ja, dat klopt. Ik zal je uitleggen waarom:

–  Alleen lezen over hoe je hyperventilatie of paniekaanvallen kunt oplossen, heeft geen enkele zin. Je moet concreet aan de slag.

–   Als je alleen mijn tekst leest, lees je mijn verhaal, hoe ik het heb gedaan en dat is niet van belang. Want, het gaat niet over JOU! Het gaat niet over waarom JIJ het hebt gekregen en waarom je het nog steeds hebt.

– Ik wil je – samen met mijn geweldige collega Linda – heel graag verder helpen, want jij bent in staat dit te overwinnen! We spreken allebei uit ervaring! Een groep is hiervoor een van de beste manieren, omdat je niet alleen mensen treft die precies weten hoe het voelt, maar het groepsproces heeft een versnellend effect op jouw vooruitgang.

– Je hebt – buiten de groep – de mogelijkheid om met Linda of mij contact te hebben op de momenten dat je het het hardst nodig hebt

De Groep Hyperventilatie die 1 december van start gaat
Neem eens een kijkje op de Facebook pagina van Iceland Joey en Spiritual Balance voor informatie over onze groep voor mensen met hyperventilatie, angst- en paniekaanvallen.
De groep begint op donderdag 1 december en is wekelijks. De groep wordt gegeven door Linda Paaij, die jarenlange ervaring heeft met het begeleiden van deze groep, en door mezelf. Ik heb als maatschappelijker werker veel mensen met hyperventilatie begeleid.

Mocht je twijfelen of de groep iets is voor jou of twijfel je over je klachten, schroom dan niet om contact met ons op te nemen!

Je kunt ons bellen op 06-53518321 (Linda) of 06-83248170 (Alinde) 
of je email sturen naar info@spiritualbalance.nl
Je bent van harte welkom!

Alle warmte & liefde  ❤

Alinde

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s