PERSOONLIJKE BLOG: LINDA (29) STRIJDT TEGEN BORSTKANKER

– Bij Iceland Joey weten we als geen ander dat je in het leven van de ene op de andere dag geconfronteerd kan worden met een heftige situatie, die je leven helemaal op zijn kop zet. Dat overkwam ook Linda. Wij vinden het fantastisch dat ze haar verhaal met jullie & ons wil delen!  ❤ – 

Hi,

Leuk dat je me wilt volgen op mijn blog in mijn strijd tegen borstkanker. Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Linda, ik ben 29 jaar en getrouwd met Sander. Samen hebben wij 2 dochters, Faye van bijna 3 en Nova is 1.

De bedoeling is dat ik de komende tijd ga vertellen hoe ik het ervaar om borstkanker te hebben. Met mijn motto van positiviteit kom je al een heel eind. In dit stuk vertel ik hoe ik er achter kwam dat ik borstkanker heb.

Eind mei was ik met het gezin een weekje weg en tijdens het omkleden kwam ik langs mijn borst met mijn arm en voelde een bultje. Ik schonk er eigenlijk weinig aandacht aan, omdat ik dacht dat het misschien nog wel een opgezette melkklier kon zijn van de zwangerschap. Op dat moment was Nova pas 8 maanden.

Toen we terug kwamen van het weekje weg, zat het bultje er nog en ik liet het mijn man voelen.We spraken erover dat het toch wel raar was dat bultje. Ik had namelijk ook geen borstvoeding gegeven.

Toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts onder het motto “toch maar voor de zekerheid laten na kijken”, hoewel ik er niet vanuit ging dat ik borstkanker heb, want ja: ‘ik was pas 29 en borstkanker is toch iets voor oudere vrouwen’. Eenmaal bij de huisarts gekomen, dacht die dat het een cyste was, maar zei er wel bij: “Ik stuur je wel even naar het ziekenhuis voor een mammografie, want dat is tegenwoordig verplicht.”

Ik kon pas een week later in het ziekenhuis terecht, want er zat geen vaart achter. Eenmaal in het ziekenhuis was er een hoop verwarring, want ik mocht geen mammografie vanwege m’n leeftijd. Ze zeiden tegen me: “Je bent zo jong, het zal wel geen kanker zijn, dus we doen eerst een echo en als we iets raars zien krijg je alsnog een mammografie.”
Al die tijd was ik er heel nuchter onder, want ik dacht: “Het zal wel niks zijn.”
Toen de arts eenmaal begon te vertellen, werd ik toch wel ietwat zenuwachtig. Toen zei hij: “Ik zie wel iets afwijkends. We gaan toch nog even voor de zekerheid een mammografie maken.” Maar, aan het gezicht van de arts zag ik gewoon dat het niet goed was.

mammografie

Ik werd naar een ander hokje gebracht, waar een assistente een mammografie maakte van beide borsten. Ik had van te voren gelezen dat veel vrouwen dit als pijnlijk ervaren, omdat je borsten echt geplet worden. Ik vond het eigenlijk wel meevallen. Het was niet echt prettig, maar pijnlijk vond ik het niet. Ik probeerde bij de assistent al een beetje te peilen of zij iets wist, maar het kwam er min of meer op neer dat ze niks mocht zeggen. Ze kwam op mij wel beetje over alsof het foute boel was.

Vanaf dat moment sloeg mijn gevoel ook om. Diep van binnen voelde ik dat het helemaal mis was. Ik kreeg gelijk een afspraak voor de maandag om terug te komen voor de uitslag op de mammapoli. Het was pas donderdag: dit waren echt de langste dagen van mijn leven.

Eenmaal thuis had ik het op m’n Facebook gedeeld dat ik een mammografie had gehad en dat het voor mijn gevoel helemaal mis was. Dat weekend had ik nog een babyshower van m’n nichtje. Gelukkig was dat even een goede afleiding, maar het zorgde ook voor wat moeilijke momenten. Mensen die zeiden: “Aah, het zal wel mee vallen; m’n dochter heeft dit ook meegemaakt en uiteindelijk was het allemaal in orde.”

Maar, ik hoorde ook negatieve verhalen. Soms moest ik echt even weg lopen op de momenten dat ik het vertelde, omdat ik anders in huilen zou uitbarsten. Ook al was het nog niet eens zeker dat ik “ziek” was. Eindelijk was het maandag en ging ik vol goede moed naar het ziekenhuis, ook al wist ik voor m’n gevoel al dat het mis was. Toch heb je nog hoop en zit je in een soort van ontkenningsfase.

Toen werd ik bij de arts binnengeroepen en begon het gesprek. “Op de mammografie hebben we een afwijking in u borst gevonden en we willen een punctie nemen of het goed- of kwaardaardig is. Maar, ga niet van het ergste uit gezien uw leeftijd.”

Nadat ze een biopt hadden genomen, moest ik een uurtje wachten op de uitslag. Wat ging de tijd langzaam! Toen het uur voorbij was,werd ik niet geroepen en een kwartier later nog niet. Toen zei ik tegen Sander: “Pff, wat duurt het lang. Het het zal wel helemaal mis zijn.” Sander is gelukkig positief en die zei: “Het zal wel meevallen. Ik verwacht er eigenlijk niks van.”

Na 1.5 uur wachten zat ik nog in de wachtruimte die inmiddels al helemaal leeg was, want het was al ver na 5 uur.

Eindelijk werd ik geroepen en toen zaten er 2 artsen. M’n hartslag ging omhoog en ik dacht: “Twee artsen die mij een uitslag komen vertellen, is niet goed.”
Toen begonnen ze: “Nou mevrouw, we hadden het echt niet verwacht vanwege uw leeftijd.” Geloof me, ik was het nu echt wel zat elke keer dat “uw leeftijd”.

“U heeft inderdaad afwijkende cellen de duiden op borstkanker.”

De grond viel onder m’n voeten weg. Het enige wat ik kon zeggen met tranen in m’n ogen was: “En nu?” Ja, ze wilden een biopt nemen om te kijken welke vorm van kanker ik heb.“En dan mag u van de week terug komen.”

En daar moest ik het maar even mee doen.

Volgende keer vertel ik meer.

Groetjes,

Linda

 

Advertisements

4 Comments

  1. willeke dank

    Hallo Linda

    Eerst wil ik zeggen dat je zo dapper en sterk ben,maar ik denk dat je dat juist moet zijn.
    Ik heb ook met je moeder contact hierover. Nu kan ik je volgen via dit.
    Blijf sterk meisie.

    Liked by 1 person

  2. Angela Velthuis

    Respect voor jouw! Heel dapper hoe je dit allemaal draagt! Ik volgde je verhaal via je lieve mams. Hoop dat deze blog je ook helpt in je verwerking! Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!
    Lieve groet, Angela Velthuis

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s